කොල්ලව "මායිමේ ඉස්කෝලෙට" දාන්න යනවා අහල මට හරි සතුටුයි...
මට උබට කියන්නත් හිතුනා ..
ඒත් මං කොහොමද කටක් ඇරලා උබට උපදෙස් දෙන්නේ....
මායිමේ ඉස්කෝලෙට ගිය උබට, මට සෙල්වට ,වෙලේගෙදර අක්කට ,
එක බත් පත බෙදන් කාපු කොයි කාටත් ..
ජාති වාදයක් නැහැ ...
අපි හැමෝම එකවගේ ...!
කොල්ලත් ඒ විදිහට හැදෙනවට මං ආසයි...!
සුලෝචනා හිත අමාරුවෙන් ඉන්නේ දරුවෙක් වදන්න බැරි එක ගැන ...!ලඟදී දවසක අල්ලපු ගෙදර තිබුන කිරිඅම්මා දානෙට ..
සුලොචනාට නොකීවේ ...
" වඳ ගැහැනියක් නිසා "කියල මහා ලිඳ ළඟ කතා වෙලා ..
ඒක ඇවිත් කනේ තියන්නත් මොලයක් නැති උන් ඉන්නවනේ...
අනේ මන්ද ...
මේක පුදුම ලෝකයක්...!!
ජිවිතේ හරි පුදුමයි නීලමනී ....
දරුවෙක් හැදුවට උබට ගෙතුව කතායි...
දරුවෙක් හදන්න බැරි සුලෝචනාට ගෙතෙන කතායි ...
අතරේ ලොකු වෙනසක් නැහැ ....
අනුන්ගේ ගතු කියන උන්ගේ දිව ඕන පැත්තකට නැවෙනවා...
මේ,
සන්තිය.....
No comments:
Post a Comment