1. කොටස "සිංහල දෙමළ" මායිම් සලකුණු

දයාබර කාවින්ද,

මට තාම මතකයි ඒ දවස් ..
ඒ දවස් වල මං හීන මැව්වේ ...
ලස්සන මනමාලියක් වෙලා ...
අපේම කැදැල්ලක් හදන දා ගැන ....!!!
ඒත් ඒ සිහින සේරෝම බිද වැටුනේ ...
උබ ...උබේ මාලිගාවට ....
වෙන එකියෙක් කැන්දන් ආව දා ....
"වෙළේ ගෙදර අක්කත් " එක්ක ...
තල් වැටේ මායිමේ ඉදන් ...
මං බලන් හිටියා....
ලස්සනට සරසපු ..
උබේ මගුල් පෙරහැර දිහා....!!!
ඇත්තමයි ...!!!
උබ දන්නේ නැති වුනාට ..මං ඇඩුවා.. පොළොවේ හැපී හැපී ...!!!
අම්මයි අප්පයි .....අහස දිහා බල බල ...
උබට සාප කරද්දී ....
මං උබට විරුද්දව වචනයක්වත් නොකීවේ ...
උබට සමාව දුන්නු නිසා නෙවේ...
ඒත්.... ඒත් ...
උබට මහා හුගක් ආදරේ කරපු මට ...
අයෙමත් වෛර    කරන්න බැරි නිසා.....!!!
රට්ටු හොදටම හිනාවුනා ...
"සිංහලයෝ පස්සේ ගියාට හොද පාඩම" කිය කිය ...
ඒත් මං ඉවසුවා ...!!!
උබට දාව උපන්න ...කොල්ලගේ නම " ගනේෂ්"...
උගේ උප්පැන්නේ ..."පියාගේ නම " හිස්තැනක් වුනාට ...
උබයි මායි විතරක් නෙමේ ...
රටේ උනුත් දන්නවා ...
උගේ අප්පා උබ බව ...!!!
යම්දාක ඌත් උබට වෛර  කරවී ....!!!
ඒත් මං ඌට කියල දෙන්නම් ...
උගේ අප්පට වරිගෙට ...විරුද්ද වෙන්න බැරි වුන හැටි ගැන ...
එදාට ඌටත් තේරේවි ...
තල් වැටේ දෙපැත්තේ ඉදන්
"සිංහල දෙමළ මායිම් සලකුණු ...
මකලා දාන්න ...
අපි දරපු වෑයම.....!!!
මේ,

නීලමනී .....