දයාබර නීලමනී,
පත්තරේ "නිර්මාණ තීරුවේ " තිබුන උබේ ලියුම දැකල ...
මට උබට ආයෙම ලියන්න හිතුනා....
මෙච්චර කාලෙකට මම නොලිය හිටියේ ..
උබව අමතක වෙලා එහෙම නෙමේ ....
ඒත් මං කොහොමෙයි උබට ලියලා අයෙමත් උබේ හිත පාරවන්නේ...!!!
මං දන්නවා ...මේ ජිවිත කාලෙමත් මදී වේවි මට උබෙන් සමාව ඉල්ලන්න...!!!
ඒත් උබ දන්නවනේ අපේ අම්මා මං උබ එක්ක යාවි කියල මැරෙන්න ගිය හැටි ගැන..
මං කොහොමෙයි නීලමනී වැදු අම්මා මැරෙන්න යන්න දීලා අහක බලන්නේ... !!!
ඒත් ..ඒත් ....උබට දරුවෙක් ලැබෙන්න ඉන්න බව මට දැන්නුවනම්...
සමහරවිට අපේ ජිවිත වෙනස් වෙන්න තිබුනා!!
අම්මගේ කැමැත්තට කැන්දන් ආව ඒකිගේ නම සුලෝචනා....!!
ඒකි උබ ගැන විස්තර සේරෝම දන්නවා..
උබට ඇත්තම කියන්න මගේ හිතේ වෙන කෙනෙකුට ආදරය කරන්න ඉඩක් නැහැ ..!!
ඒ සුලොචනාගේ ඇති වැරැද්දකට නෙමේ ....
ඒකි හොද එකී...
ඒත් මගේ හිතේ සුලොචනාට තියෙන්නේ
බිරිදකට තියෙන්න ඕන ගෞරවය විතරයි ...
ජිවිතේ හරිම අප්රාණිකයි ....ඔහේ ගෙවිල යනවා ...
ආදරයක් නැති විවාහයක් ඇතුලේ හිරවෙච්චි මං
සමහර වෙලාවට උබටත් වඩා අසරණයි ....!!!
ඒත් ඒක කාටවත් තේරෙන්නැහැ...!!
පවු !!!උබයි මායි විතරක් නෙමේ ...
සුලෝචනයි...ගනේශුත්..අපේ පව්වල කොටස් කාරයෝ වෙලා..!!!
ඒක නෙමේ අපි එන්නද අවුරුද්දට උබලගේ ගෙදර ...
ඒත් උබේ හිත රිදෙනවනම් නෑවිත් ඉන්නම් ...!!!
මේ ,
සන්තිය
(ප .ලි .කාවින්ද නම් නෙමේ ...)
No comments:
Post a Comment